กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 - ศัตรูที่แท้จริง
หน้าตำหนักผานกู่ ทุกเสียงอึกทึกและการโต้เถียงพลันเงียบสงบลงด้วยคำถามของตี้เจียง
ชั่วพริบตา เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มตกสู่พื้น
โทสะอันพลุ่งพล่านของจู้หรง ความกังวลใจของโฮ่วถู่ และจิตสังหารอันดุดันของชือโหยว อารมณ์ทั้งหมดรวมตัวกันกลายเป็นกระแสคลื่นไร้รูปร่างถาโถมกดทับลงบนร่างของชื่อหยางจนหมดสิ้น
พวกเขาทั้งหมดต่างรอคอย รอคอยให้น้องสิบสามผู้มักทำสิ่งเหนือความคาดหมายอยู่เสมอคนนี้ มอบคำตอบที่หนักแน่นพอจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
ภายใต้สายตาทุกคู่ที่จับจ้องจับตามอง ในที่สุดชื่อหยางก็เอ่ยปาก
น้ำเสียงของเขาไม่ดัง ทว่าดังก้องกังวานและหนักแน่นประดุจหินผากระทบแผ่นโลหะ สะท้อนก้องในจิตใจของชาวเผ่าอูทุกคน