กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 - แนวโน้มยากเปลี่ยน
"ตูม"
ไม่มีเสียงดังกัมปนาท มีเพียงความตายที่เงียบสงัด
เศษเสี้ยวทวีปที่มีรัศมีนับล้านลี้ชิ้นนั้น รวมถึงทุกสิ่งบนนั้น ล้วนถูกกระบี่นี้ฟันขาดครึ่ง ทิ้งรอยแยกที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง เรียบเนียนราวกับกระจก และมีความยาวที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้เอาไว้
ปราณโกลาหลอันไม่มีที่สิ้นสุดทะลักออกมาจากรอยแยก ราวกับบาดแผลที่ไม่มีวันสมานตัว ถูกประทับไว้ท่ามกลางฟ้าดินที่แตกหักแห่งนี้
ตี้จวิ้นทรงตัวอย่างทุลักทุเล เลือดคั่งในอกไม่สามารถสะกดไว้ได้อีกต่อไป กลายเป็นหมอกเลือดสีทองพ่นกระจายไปทั่วท้องฟ้า