กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 - เพลงดาบเลือดสังหารโยวหมิง
กาลเวลาในโลกใบเล็กเทพอูผันผ่านไปเนิ่นนานเพียงใดไม่มีผู้ใดล่วงรู้
ชื่อหยางนั่งขัดสมาธิบนบัวม่วงเทพสังหารสิบสองกลีบ กลิ่นอายรอบตัวลึกล้ำดั่งห้วงลึกราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับต้นกำเนิดของโลกใบนี้
นับตั้งแต่ได้ผังความลับหงเมิ่งมา เขาก็ตัดความคิดเรื่องออกไปแสวงหาโอกาสข้างนอกสิ้นเชิงและมุ่งมั่นเก็บตัวฝึกฝนอย่างเต็มที่
วันหนึ่งเมื่อเขาตื่นจากการเข้าฌานยาวนาน โลกใบเล็กเทพอูทั้งใบก็สั่นสะเทือนเบาๆ
แรงกดดันมหาศาลที่เหนือกว่าอดีตแผ่ขยายออกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ปราณสังหารหนาแน่นพลันเดือดพล่านดั่งคลื่นทะเลก่อนจะกลายร่างเป็นอักขระลึกล้ำนับไม่ถ้วนกราบไหว้ผู้เป็นนาย