กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 - นายน้อยเผ่าอู
คำพูดของตี้เจียงราวกับสายฟ้าเทพฮุ่นตุ้นฟาดลงมา อากาศทั่วลานหน้าตำหนักผานกู่ราวกับหยุดนิ่ง
จู้หรงที่เพิ่งจะขยับเข้าไปกอดคอชะงักมือค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาที่โตเท่ากระดิ่งทองแดงเต็มไปด้วยความสับสนประหนึ่งว่า "ข้าฟังผิดไปหรือเปล่า"
น้ำสีดำรอบกายของก้งกงหยุดไหล ใบหน้าที่เย็นชามาตลอดยามนี้กลับเต็มไปด้วยความตกตะลึง
บรรพชนอูและต้าอูคนอื่นๆ ต่างเปลี่ยนสีหน้าแห่งความยินดีและความตื่นเต้นให้กลายเป็นความไม่อยากเชื่ออย่างสิ้นเชิง
ยกย่องชื่อหยางเป็นนายคนใหม่
เรื่องตลกนี้ออกจะรุนแรงเกินไปหน่อย