เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 - ผลมรรคาจินเซียน
ชื่อหยางหยุดนิ่งอยู่ที่ระดับสวนเซียนขั้นเก้าเป็นเวลาเนิ่นนาน เพื่อขัดเกลาพลังที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วให้กลมกลืน ไร้ซึ่งความเลื่อนลอยใดๆ
ความกระหายในพลังของเขา ได้ฝังรากลึกลงไปในกระดูกเสียแล้ว
ภายในโลกใบเล็กเทพอู กาลเวลาไหลผ่านไปอย่างเงียบสงบ
เมื่อถึงเวลาสุ่มการ์ดประจำวัน ชื่อหยางก็มีสภาพจิตใจที่สงบนิ่งดั่งบ่อน้ำลึกไปแล้ว
เขาถึงกับคิดว่า หากได้ดาบโลหิตสังหารมาอีกสักเล่ม บางทีอาจจะนำไปจับคู่ให้มังกรเฒ่าตัวนั้นได้
ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่การ์ดพลิกกลับ แสงสีฟ้าอันเงียบสงบและลึกล้ำ ก็เบ่งบานออกมาอีกครั้ง
แสงสีฟ้านั้นอ่อนโยน ไม่ดุดันเหมือนแสงสีทอง ไม่สูงส่งเหมือนแสงสีม่วง แต่กลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งมรรคาอันบริสุทธิ์จากรากวิญญาณเซียนเทียน ทำให้ปราณเทพสังหารทั่วทั้งโลกใบเล็กต่างโห่ร้องด้วยความยินดี