เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 - ความแค้นของจู่หลง
เวลาล่วงเลยผ่านปลายนิ้วไป ไม่รู้ว่าผ่านไปอีกกี่ร้อยปี
ปราณเทพสังหารภายในโลกใบเล็กเทพอู ภายใต้การแปลงสภาพของธงเทพสังหารฮุ่นตุ้น หนาแน่นจนแทบจะกลายเป็นผลึกสีเทาที่จับตัวเป็นก้อนไปนานแล้ว
ส่วนไม้เจ็ดสังหารปรโลกต้นนั้น หลังจากที่ดูดซับปราณโลหิตและความเคียดแค้นอันไร้ที่สิ้นสุดที่หลงเหลือจากสงครามสามเผ่าพันธุ์ มันก็เติบโตจนสูงหลายจั้ง ใบไม้สีเลือดทั้งเจ็ดใบงดงามราวกับเพชรสีเลือด ปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทำให้ผู้คนต้องใจสั่น
วันนี้ ชื่อหยางสิ้นสุดการฝึกฝน และทำการสุ่มการ์ดตามปกติ
เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ทว่าในเสี้ยววินาทีที่การ์ดพลิกกลับ แสงสีม่วงอันลึกล้ำ เหนียวหนืด และราวกับแฝงไว้ด้วยภูเขาซากศพและทะเลเลือด ก็เบ่งบานออกมาอย่างไร้ซึ่งสัญญาณเตือนใดๆ