เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 610 มิน่าจึงคุ้นเคยนัก
“แม่นางไป๋ เหมียนเหมียนของเรามีพี่สาวเช่นเจ้า ข้าก็วางใจแล้ว” มารดาของอวี้เหมียนเดินเคียงข้างไป๋ซู่เจิน หลังหารือเรื่องผูกสัมพันธ์เป็นครอบครัวเดียวกันเสร็จ ทั้งสองก็เตรียมไปพบหญิงสาวผู้เป็นที่รักของเหมียนเหมียน
เพียงเห็นไป๋ซู่เจินสง่าผ่าเผยและวางตนได้เหมาะสมถึงเพียงนี้ ผู้น้องที่มาจากครอบครัวเดียวกันย่อมมิด้อยไปกว่ากันเป็นแน่
“ฮูหยินวางใจเถิด ภายหน้าข้ากับชิงเอ๋อร์ย่อมถือคุณหนูอวี้เป็นญาติของตน มิให้นางต้องได้รับความคับข้องใจแม้แต่น้อย” ไป๋ซู่เจินย่างก้าวอย่างอ่อนช้อย น้ำเสียงราบรื่นไม่ช้าไม่เร็ว
ทั้งสองมาถึงหน้าประตู
ภายในห้อง โต๊ะเครื่องแป้งกระจัดกระจายไปหมด อวี้เหมียนถูกอุ้มขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ เส้นผมยุ่งเหยิง สาบอาภรณ์แหวกกว้าง สองมือผลักไสอสรพิษตัวร้าย ทว่ากลับถูกนางกัดยอดอกผ่านเนื้อผ้าเป็นการข่มขู่