เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 608 เหมียนเหมียนจงอายุยืน
ยามเช้าตรู่
บนผ้าห่มสองศีรษะแนบชิดกัน ใต้ผ้าห่มนั้นอวี้เหมียนสอดเท้าแทรกเข้าไประหว่างขาของเซิงชิง สี่เท้าพันเกี่ยวกอดรัดกัน
ปลายจมูกได้กลิ่นอายชวนสบายใจ เส้นผมกระจายร่วงลงตรงหน้า ยั่วให้นางขมวดคิ้วเล็กน้อย เอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วถูไถบนใบหน้าของเซิงชิง
สัมผัสละเอียดอ่อนส่งผ่านมาจากแก้ม เนียนนุ่มยิ่งกว่าแพรไหมขั้นสูงที่สุดเสียอีก
?
นางลืมตาขึ้น มองใบหน้าหญิงงามที่อยู่ใกล้เพียงคืบ คิดว่าตนกำลังฝัน ปิดตาลง... เงียบไปหลายอึดใจ แล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง...
ก็ยังคงเป็นใบหน้านั้น
!
รูม่านตาของนางขยายกว้างขึ้นในทันใด เกิดอะไรขึ้นกัน นางเมื่อคืนมิได้ค้างคืนเพียงคืนเดียวหรือ เหตุใดจึงได้มานอนบนเตียงของเซิงชิงอีก ถึงแม้เรื่องนี้มิใช่ครั้งสองครั้ง แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะมิเหมือนเดิม