เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 602 เงื่อนงำเงินหลวง
อวี้เหมียนผลักเซิงชิง “ข้าไปเอาอาหารก่อน”
นางรีบลงจากเตียง มาที่ประตูเล็กเพื่อรับอาหาร
กลับเข้ามาในห้อง เห็นหญิงอสรพิษที่นอนพิงเตียงด้วยสีหน้าคล้ายตัดพ้ออยู่บ้าง ก็รู้สึกแปลก ๆ ว่าภาพนี้ช่าง……คุ้นเคยเสียยิ่งนัก
ราวกับเคยผ่านเหตุการณ์เช่นนี้มานับพันนับร้อยครั้ง
นางรู้สึกขำเล็กน้อยจึงเข้าไปใกล้ วางอาหารลงบนโต๊ะ แล้วนั่งลงที่ขอบเตียงเบา ๆ ปลายนิ้วชูสองนิ้ว
จากนั้นนิ้วทั้งสองก็เคลื่อนเข้าไปหาหญิงบนเตียงราวกับขาคนตัวน้อย ค่อย ๆ คลานเข้าไประหว่างนิ้วทั้งห้าของเซิงชิง แล้วเกาเบา ๆ กลางฝ่ามือของนาง
“พี่สาวเซียนอสรพิษ ข้าใช้เวลาไม่ถึงสิบลมหายใจเลย เจ้าอย่าได้โกรธเลย ให้อภัยสักหน่อยได้หรือไม่” นางเลียนแบบถ้อยคำที่ชายปลอบหญิงในนิยายพื้นบ้าน แล้วนำมาใช้กับเซิงชิง
ยิ้มเอ่ยด้วยความสดใส ลดความมันเลี่ยนไปได้เล็กน้อย