เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 599 ในโลกนี้ไม่มีผู้ใดเทียบนาง
ในยามที่อาภรณ์ถูกปลดออกไปครึ่งหนึ่ง อวี้เหมียนก็พลันได้สติ นางยกมือคว้าข้อมือของเซิงชิงไว้ ดวงตาทอประกายอันน่าพิศวงท่ามกลางแสงโพล้เพล้ยามตะวันใกล้ลับ
“พี่สาว…มิได้…”
หัวใจของนางยังคงเต้นระทึก ลมหายใจยังคงรัวเร็ว ทว่าสติปัญญากลับแจ่มใสเด็ดขาด
สายตาของเซิงชิงทอดลงบนมือที่กำข้อมือของนางไว้ แรงกดนั้นเบาเสียจนนางไม่จำต้องออกแรงแม้แต่น้อยก็หลุดพ้นได้
การขัดขืนของนางในสายตาของข้านั้นไร้ความหมายราวกับตุ๊กตาดินนุ่ม ให้บีบคลึงเล่นได้ตามใจ
ทว่าเซิงชิงก็ยังหยุดมือลง นิ้วทั้งห้าวางลงบนท้องน้อยเบา ๆ เอียงศีรษะพิงเข้าใส่อวี้เหมียน ยิ้มหวานละมุน “ให้พี่สาวอุ่นมือสักหน่อยเถิด ลมที่อารามจินซานแห่งนี้ ช่างโชยพัดอึกทึกนัก~”
อวี้เหมียนจึงผ่อนคลายเรือนกายลงอย่างสิ้นเชิง แหงนหน้าขึ้น ค่อย ๆ ระงับลมหายใจให้สงบ
นางรู้ดี… ตนถูกครอบงำแล้ว นางจบสิ้นแล้ว