เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 595 หนี้บุญคุณเพิ่มอีกครา
รุ่งเช้าวันถัดมา
อวี้เหมียนฝันอีกครา ในฝันนั้นอสรพิษทมิฬตัวมหึมาพันรัดนางไว้แน่นหนา ปากเหวสีแดงฉานอ้ากว้าง พุ่งเข้าหานาง งับศีรษะนางเข้าครั้งเดียว กลืนนางลงสู่ห้วงอเวจีแห่งการขาดอากาศ
นางรู้สึกว่าตนกำลังหอบ…หอบหายใจไม่ออกแล้ว!
ช่วยด้วย!
เมื่อดวงตาคู่นั้นลืมขึ้น ผิวพรรณละเอียดดุจหิมะขาวก็ประจันหน้าอยู่ตรงเบื้องหน้า กลางนั้นมีร่องลึกหยั่งไม่ถึง ลมหายใจของนางพลันโปร่งโล่ง
สมองในที่สุดก็ได้รับออกซิเจน นางหอบหายใจหลายครั้งติดกัน จึงค่อยตระหนักถึงสถานการณ์ในยามนี้
ตนถูกอสูรงูโอบกอดหลับตลอดทั้งคืน แถมยังซบหน้าลงในอ้อมอกของอีกฝ่ายเสียอีก
อวี้เหมียนพลันร้อนวูบที่ใบหูจนยากจะทน นางไม่กล้าเงยตาขึ้นมองอสูรงูที่กอดตน เกรงว่าจะเห็นอีกฝ่ายยิ้มมองสภาพนางที่ออกท่าออกทางน่าอับอาย
แม้ไม่เคยมีประสบการณ์ แต่กลวิธีและท่วงท่าชุดนี้กลับผุดขึ้นในห้วงคิดอย่างเป็นธรรมชาติ