เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 566 อักษรสิบตัวกับเหรียญทำนาย
กู่หรูฉือเดิมทีเตรียมไว้ว่าวันแรกจะสอนสักสิบอักษรเพื่อให้ปรับตัวดูก่อน แต่ไม่คาดคิดว่ายังไม่ถึงครึ่งเค่อก็เขียนจนหมดแล้ว
มองเซิงชิงที่นั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีความรู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย นางจึงถามขึ้นว่า “ศิษย์น้องรู้สึกเหนื่อยหรือไม่”
การวาดอักขระเซียนเหล่านี้ต้องใช้พลังวิญญาณ หากชั่วขณะหนึ่งควบคุมแรงได้ไม่ดีก็อาจใช้จนเกินกำลังและรู้สึกวิงเวียนหน้ามืดได้ง่าย
เซิงชิงที่ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดส่ายหน้า “ไม่เหนื่อย ต่อไปเถิด…พี่…ศิษย์พี่หญิงใหญ่”
เมื่อเผชิญกับคำเรียกนี้ นางยังรู้สึกลิ้นร้อนผ่าวอยู่บ้าง แต่ในเมื่อตัดสินใจจะอยู่ต่อแล้วก็ควรปรับตัวให้ชินเสียแต่เนิ่น ๆ อีกทั้งอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าตน เรียกเช่นนี้สักครั้งก็ไม่ขาดทุน
แววตากู่หรูฉือนุ่มลง ศิษย์น้องหญิงเล็กแม้ภายนอกจะดูหยิ่งยะโสเย็นชา แต่แท้จริงกลับว่านอนสอนง่ายเสียจริง
น่าเสียดายเหลือเกินที่ไม่ได้บันทึกภาพไว้…
ไม่เช่นนั้นภายหน้าจะได้เก็บไว้ให้นางดูภาพตอนที่ตนเรียกศิษย์พี่หญิงใหญ่เป็นครั้งแรก
“ดีแล้ว หากรู้สึกฝืนนักก็จำไว้ว่าต้องบอกศิษย์พี่” กู่หรูฉือกล่าวจบก็เริ่มต้นความเร็วในการสอนแบบที่นางเขียนหนึ่งอักษร ผู้ที่อยู่ใต้แท่นก็คัดลอกหนึ่งอักษรต่อไป