กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 519 หากฟ้าดินมีสาร ฝากไปกับวสันต์
บุปผาท้อพาดผ่านในหางตา ราวกับดาวตกสีชมพู
หลังจากที่ทั้งสองปรากฏกายแล้วก็จากไปอย่างเงียบเชียบ อวี้เหมียนจูงมือเซิงชิงเร่ร่อนอยู่ในป่าบุปผาท้อนี้ ชั่วขณะหนึ่งทั้งสองเงียบงันไร้คำ
ตลอดทาง อวี้เหมียนเปิดริมฝีปากอยู่หลายครั้งแล้วก็ปิดลงอย่างเงียบ ๆ ความทุกข์ยากของโลกนี้นั้นยากที่ผู้ใดจะรับรู้ร่วมกันได้ ต้องเผชิญกับอดีตของเซิงชิงและอาจารย์ย่า นางปรารถนาจะปลอบโยน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน
ในใจนั้นพันพัวซับซ้อนนับร้อยนับพัน แต่ริมฝีปากกลับติดขัดยากจะเอ่ย
นางมิได้รู้เลยว่า ความคิดอันซับซ้อนในใจของตนนั้นได้ไหลตามโอสถใจเดียวกัน ส่งผ่านไปสู่ใจของเซิงชิงอย่างไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่เสี้ยวเดียว