กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 ไม่เสียใจ
“กาลเวลายาวนานเนิ่นนัก ความทรงจำของข้าสุดท้ายก็จักจางหายและเต็มไปด้วยธุลี จนถึงวันหนึ่ง เจ้าจักได้พบผู้ที่ตกหลุมรักอีกครา พวกเจ้าจูงมือท่องไปด้วยกัน โอบกอดกันเข้านอน เคียงข้างกันไปตลอด” อารมณ์ของนางเร่าร้อนและโศกเศร้าสุดแสน
แต่ภาพในถ้อยคำนั้น เพียงแค่คิดก็เผยเขี้ยวออกมาแล้ว น้ำเสียงค่อย ๆ กดต่ำลงจนเกือบกัดฟันกรอด จนไม่มีผู้ใดสงสัยเลยว่า หากนางคืนชีพจากซากได้ นางก็จักปีนขึ้นมาจากก้นบึ้งห้วงอเวจี ฉีกกระชากผู้ที่อยู่เคียงข้างนางให้แตกเป็นเสี่ยง
นางคิดเช่นนั้น และหากมีโอกาส นางก็จักลงมือเช่นนั้นเสียด้วย
อวี้เหมียนฟังแล้วยิ้มบาง ๆ ปลอบโยน “ไม่หรอกฮูหยิน ท่านคือสีสันที่เข้มข้นที่สุดในชีวิตของข้า สิ่งนี้จักไม่มีวันเปลี่ยนไป”