กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 453 จุดพลิกผัน
“ไม่! อย่า!”
อวี้เหมียนเบิกตากว้างจนหางตาฉีกขาด ร่างถูกแรงสะเทือนผลักถอยหลังไปหลายพันเมตร ก่อนจะก้าวหนึ่งย่นปฐพีเข้าไปใกล้ และเห็นใบหน้านิ่งสงบที่เหมือนกับในกระจกวารีไม่มีผิด ไร้ซึ่งสีเลือด
“เซิง…ชิง…” ลำคอของนางราวกับถูกอุดตัน กระดูกกรามขึ้นสนิมเขรอะ แม้เพียงการเรียกขานง่าย ๆ แต่กลับยากลำบากราวกับต้องบดขยี้กรามให้แตกจึงจะเปล่งออกมาได้ แววตาค่อย ๆ มืดดับลงอย่างสิ้นชีวิต
นางถึงกับไม่กล้าเอื้อมมือไปแตะต้อง ราวกับกลายเป็นคนโง่เขลา กลายเป็นหุ่นไม้ไร้ใจ ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย