เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 448 จอมมารตื่นบรรทม
ชั้นเมฆสีม่วงคล้ำผุดขึ้นครอบครองดินแดนมารสีแดงฉานผืนหนึ่งอย่างกะทันหัน เปิดสรรสร้างเมฆสายฟ้าผืนหนึ่งซึ่งอยู่ภายใต้กฎระเบียบแห่งมรรคาสวรรค์โดยเฉพาะ แสงเทวะเจิดจ้าสาดลงมา กวาดล้างจนเกิดห้วงอากาศว่างเปล่าผืนหนึ่ง
มังกรอัสนีห้ากรงเล็บพุ่งทะยานลงมา ตรงเข้ากัดยังที่ซึ่งอวี้เหมียนยืนอยู่ ดวงตามังกรมีชีวิตชีวาแฝงสติปัญญาวิญญาณแห่งอำนาจสวรรค์ ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะหมอบกราบลง
เพียงยกหัตถ์ขึ้น นิ้วทั้งห้าก็พันธนาการมังกรฟ้าไว้ อวี้เหมียนก้าวเท้าออกไป ทุกย่างก้าวมีกลิ่นอายมรรค ทุ่งตรงสู่ใจกลางเมฆ ทวนยาวในมือขวาเก็บไว้เบื้องหลัง วายุพัดกระหน่ำ ปลิวไสวเส้นผม
ก่อนย่างเท้าเข้าสู่เมฆสายฟ้า นางผินดวงตาน้อย ๆ หันไปมองจุดสีม่วงอ่อนเม็ดหนึ่งภายนอกเมฆสายฟ้า แล้วจึงตั้งจิตให้มั่น ก้าวเท้าเข้าไปในเมฆในก้าวเดียว
เซิงชิงยืนตรงอยู่นอกเมฆสายฟ้า สายตาจับจ้องอวี้เหมียนอย่างเงียบสงบ จนกระทั่งร่างของนางจมลงสู่ใจกลางเมฆ จากพร่ามัวค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย
จากนั้น กลางอกก็พลันเกิดอาการเจ็บแน่นขึ้นมาวูบหนึ่ง นางยกหัตถ์กดไว้ที่หัวใจ สายตาพลันทอดไปยังทิศทางที่สระโลหิตตั้งอยู่
ผลสะท้อนกลับของค่ายกล…มีความผิดปกติ!
ไม่ทันสนใจทางฝั่งอวี้เหมียน ร่างของนางก็หายวับไปในพริบตา มาปรากฏภายในค่ายกลกักขังที่พันธนาการแม่ทัพมารไว้ มุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่ฉื่อเหลียนอยู่
สุดสายตา จอมทัพมารฉื่อเหลียนที่เดิมนั่งขัดสมาธิอย่างว่าง่ายในค่ายกลได้หายไปไร้ร่องรอย สีหน้าของนางพลันอำมหิตมืดมนลง ปลายนิ้วยื่นกรงเล็บคมออกมา