กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 ชีวิตเปรียบดั่งละคร อาศัยเพียงฝีมือการแสดง
“ข้า…ข้าไม่ได้บอกสักหน่อยว่าตนคิดเช่นนั้น…” อวี้เหมียนหลบเส้นผมที่ปลายนิ้วเอื้อมมาป่ายบนใบหน้า หลบเข้าไปในอ้อมกอดของเซิงชิงราวกับหนีเอาตัวรอด ยกมือขึ้นปิดบังใบหน้าของตน พลางเอ่ยปลอบด้วยความจนใจ “เจ้า…อย่าเล่นเลย…”
“ไม่เป็นเช่นนั้นก็ดีที่สุด” เซิงชิงคลายมือลง ภัยอันไม่รู้ที่มาที่ไปเช่นนี้ นางย่อมไม่ปรารถนาให้อวี้เหมียนต้องแบกรับแม้แต่เสี้ยวเสี้ยวเวลา