เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 430 ทะลวงผ่านระดับเทพจำแลง
“พอจะยอมให้ข้าบ้างได้หรือไม่” อวี้เหมียนรู้ดีว่าหนีภัยครั้งนี้ไม่พ้น จึงคิดว่าจะเป็นฝ่ายรุกสักหนึ่งหรือสองครั้ง เพื่อลองค่อย ๆ ฉวยความได้เปรียบมาไว้ในมือ
“ฮึ” เซิงชิงเปล่งเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกออกมา ดวงตางามอ่อนหวานคู่นั้นยามนี้ยังหลงเหลือความโกรธจาง ๆ ที่ยังไม่จางหาย
กล้าดียิ่งนักถึงขั้นมองข้ามภรรยาของตนไปได้ หากไม่สั่งสอนเสีย ภายหน้าจะมิไปเกี้ยวพาเกี่ยวหญ้าดอกไม้ ถึงขั้นปีนกำแพงนอกออกไปคบชู้หรือ
“ความจริงใจของเหมียนเอ๋อร์อยู่ที่ใดเล่า” ปลายนิ้วของนางเชยคางอวี้เหมียนขึ้นเบา ๆ ให้เงยหน้าสบตากับตน แววตาที่ทอดลงมาจากเบื้องบนนั้นแฝงไว้ด้วยความสง่างามและเยือกเย็น ราวกับจักรพรรดิที่ก้มมองสรรพชีวิต
กำลังต่อรองกับองค์หญิงน้อยแห่งแคว้นที่พ่ายแพ้แก่ตน เรียกร้องดินแดน ทรัพย์สมบัติ จนถึงร่างกาย จิตใจ และเรือนกายทุกสิ่งทุกอย่างของนาง
อวี้เหมียนรู้สึกเสียววาบที่กระดูกก้นกบ หนังศีรษะชาหนึบ ถูกสายตาเช่นนั้นกดข่มจนตกใจ จึงประจบประแจงโน้มตัวเข้าไป จุมพิตปลายนิ้วของเซิงชิงอย่างเต็มใจ
ขบเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ทิ้งรอยฟันไว้
“ทุกสิ่งของข้า…” นางเอ่ยตามน้ำเสียงของฝ่าบาทงู ถวายทุกสิ่งทุกอย่างของตนออกไป
วิปริตคล้ายฝัน มิรู้วันคืน