กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 อาณาเขตมายาสระโลหิต
อาจเป็นเพราะคำว่า ‘ตามใจเจ้าทุกอย่าง’ ที่วาดฝันไว้ช่างเย้ายวนเหลือเกิน เซิงชิงจึงยกยิ้มขึ้น พลางรั้งนางเข้าสู่อ้อมอกให้ลึกยิ่งกว่าเดิม “รอข้ากลับมา…”
เอ่ยจบ นางราวกับนึกอะไรขึ้นได้ หยิบสายลูกแก้วดวงจิตนั้นออกมาจากอก รวมกันครบสิบลูกเรียงร้อยเป็นสร้อยข้อมือ แล้ว ‘อ่อนโยน’ สวมลงบนข้อมือของอวี้เหมียน
“…หากเหมียนเอ๋อร์เบื่อ เจ้าก็หาพวกมันมาเล่นคลายเหงาได้” นางทิ้งอาคมและเพลิงกรรมชิงหมิงไว้ให้อวี้เหมียน เพลิงเร้นลับครามเขียวราวกับเป็นอานุภาพติดตัวของสร้อยข้อมือนั้น เกาะติดแน่นอยู่บนลูกแก้ว ไม่ยอมจากไปแม้แต่เสี้ยวเดียว