เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ปีหน้าชมบุปผาท้อ
โลหิตแก่นแท้ปะทุเผาไหม้ เนื้อหนังถูกเผาเกรียมจนกลวง
ร่างอวตารร่างหนึ่งเปี่ยมด้วยโทสะอันเกรี้ยวกราด ระดับร่างเวทสูงเสียดฟ้ากว่าพันจั้ง ยกดาบโลหิตเผาดวงจิตขึ้นฟันลงจากเบื้องหลังตู้ไห่ ชั้นเมฆหมื่นลี้ถูกดาบนี้ผ่าแตกกระจาย ณ ริมทะเลตะวันออก ฟากฟ้าแตกร้าวเป็นแนวยาวสีเลือด
ทุกสรรพเสียงเงียบงัน ราวกับแก้วหูถูกคมมีดกรีดทะลุ ส่งเสียงสั่นสะท้านกึกก้อง
เผาไหม้จนสิ้นทุกสิ่ง สายตาของเขามองไปยังสุริยาอัสดงดวงนั้นที่เหมือนเมื่อพันปีก่อนไม่ผิดเพี้ยน ถอนหายใจเบา ๆ ครั้งหนึ่ง หลังจากทิ้งภาพแผ่นหลังแห่งระดับร่างเวทไว้ ก็สลายไปดั่งควัน
โลหิตย้อมทะเลหมื่นลี้ เผาดวงจิตดับสุริยาอัสดง
กายนี้ไร้สิ่งใดครอบครอง คงเหลือเพียงความคำนึงถึงภูผาเชียนเริ่น
“จุนเจ่อเชียนกวน!”