เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 ศึกล้างสามอสูรหนู
‘เซิงชิง เจ้ากับข้าสบตากันแยกทางกันก่อน ข้าไปยังพงไพรหมอก ส่วนเจ้าแอบตามมาทีหลัง…’ สีหน้าเจื่อนขมของอวี้เหมียนยังคงไม่แปรเปลี่ยน เพียงส่งวจีสู่ดวงใจ มือที่กำทวนยาวเอาไว้กระชับวูบหนึ่ง กวัดเก็บจดหมายราชครูบนพื้นขึ้นมาทีละฉบับ โอบเข้ากับอก
‘ได้’ แววตาของเซิงชิงที่มองอวี้เหมียนเป็นประกาย เหมียนเอ๋อร์ของนางช่างเฉลียวฉลาดจริง ๆ
หลังจากทั้งสองเจรจากันเป็นการภายในแล้ว
ในที่สุดอวี้เหมียนก็เอ่ยขึ้น “เจ้าบอกว่าผู้บำเพ็ญกับปุถุชนนั้นมีช่องว่าง แต่เหตุใดช่องว่างนี้จึงป่าเถื่อนถึงเพียงนี้…”
“มันก็บอกเองว่าตัวเองไม่เคยทำชั่ว พวกเราเสาะสืบมาทั้งทาง แคว้นเจียมู่ก็ค่อนข้างสงบร่มเย็น ไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องสังหารมันเลย”
เซิงชิงส่งเสียงเย็นในลำคอ แล้วสะบัดชายแขนเสื้อ ถอนมหาค่ายกลที่ปิดล้อมเมืองเยียนจิงทั้งเมืองลง น้ำเสียงจริงจังว่า “เหมียนเอ๋อร์ มันคิดการกับเจ้า ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด เปิ่นจุนย่อมไม่อาจปล่อยมันไว้ได้”
“เซิงชิง…สุดท้ายแล้วพวกเราก็ไม่ใช่คนเส้นทางเดียวกัน” อวี้เหมียนกัดฟัน เผยสีหน้าว่าเป็นเช่นนี้จริง ๆ แล้วย่างก้าวเหยียบจันทรา หันกายหมายจากไป เซิงชิงที่อยู่เบื้องหลังคิดติดตามมา ก็ถูกนางสะบัดไล่ “ปล่อยให้ข้าสงบใจ คิดดูเสียก่อนว่าจะเผชิญหน้ากับเจ้าอย่างไร”