กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 373 ของขอบคุณจากจุนเจ่อฉือเฟิง
ในอากาศ กลิ่นอายโอสถเขียวจาง ๆ พัดผ่าน ลอยวนอยู่ระหว่างคนทั้งสอง
กลิ่นนี้คุ้นเคยเกินไป จนอวี้เหมียนรู้ตัวในทันใด รีบเอื้อมไปจับมือเซิงชิง หากแต่นางกลับหลบหลีกไปอย่างเบา ๆ
เซิงชิงสะบัดมือไปด้านหลังเบา ๆ ท่าทางราวกับไม่ใส่ใจ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติว่า “ไม่เป็นไร ก็แค่อาหารมื้อธรรมดาเท่านั้น…”
อวี้เหมียนได้ยินดังนั้นคิ้วก็ขมวดขึ้น คว้ามือขวาของเซิงชิงมาด้วยความไม่พอใจ “พูดอะไรว่าอาหารมื้อธรรมดา บัดนี้เจ้ากับข้าเป็นคู่มรรคกันแล้ว ที่นี่ต่างหากคือบ้าน วันที่ได้อยู่กับข้า การบาดเจ็บจะปล่อยให้เป็นเรื่องธรรมดาไม่ได้เด็ดขาด”