กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ผู้อาวุโสหลิงฝูประสบภัย
ภูผาไผ่เขียว
ฝูชิงกลับสู่เรือนน้อย ตักน้ำรดดอกไม้ จุดโคมส่องราตรี ยกพู่กันขึ้นวาดยันต์
สีหน้าสงบนิ่งดั่งหยกจมน้ำ ใต้ปลายพู่กัน พลังวิญญาณอันดุเดือดแข็งกร้าวค่อย ๆ ถูกลากเส้นจนเป็นรูปเป็นร่าง ยันต์สังหารคำสาประดับสูงสุดใช้พลังจิตเต็มสิบสองส่วนในการวาดขึ้นมา
เมื่อยันต์สำเร็จเป็นรูปเป็นร่าง เหงื่อบาง ๆ เริ่มซึมที่หว่างคิ้ว ปลายนิ้วคีบยันต์ขึ้นมาแผ่วเบา แววยินดีฉายผ่านดวงตา แม้จะมิได้วาดมานานหลายร้อยปี ก็ยังคงลากเส้นเพียงครั้งเดียวจนสำเร็จเป็นรูปเป็นร่าง
เมื่อฝูเอ๋อร์กลับมา จะมอบสิ่งนี้ให้นางพกติดตัวไว้ เช่นนี้จึงจะวางใจได้
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ตะวันยามเย็นร่วงโรยจนสิ้น แสงตะวันยามสายัณห์ที่เหลือสาดส่อง เหลือเพียงเถ้าถ่านแห่งแสงดาว