กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 ความผิดปกติของกู่หรูฉือ
ทว่าอวี้เหมียนกลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งไม่ชอบมาพากล นางก้าวเข้าไปใกล้สองก้าว สายตาจับจ้องอยู่ที่เส้นผมดำของกู่หรูฉือซึ่งเหลืออยู่เพียงราวหนึ่งนิ้วก้อย ราวกับเป็นสีสันแปลกแยกปนอยู่ในมวลเกศา
แต่บนกายของกู่หรูฉือกลับราวกับสีหมึกเขียวบนฉากหยก ราวกับลายเส้นเส้นบางบนคอระหงของเครื่องปั้นขาวสะอาด
มันกลมกลืนเพียงนั้น ราวกับสวรรค์สร้างมาอย่างนั้นแต่เดิม
กู่หรูฉือคือคนแบบนี้ ไม่ว่าจะอยู่ในสภาวะใด สถานที่ใด หรือมีรูปโฉมเช่นไร ขอเพียงนางยืนอยู่ตรงนั้น ก็ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดินแว่นนี้
หาได้ขัดตาอย่างใดไม่
นี่ก็คือสิ่งที่มรรคาของนางใฝ่ฝัน รู้แจ้งมหามรรคแล้วจึงสำเร็จเป็นมหามรรค
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ ผมของท่าน…”