กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 กฎอนุรักษ์ความคลุ้มคลั่ง
เบื้องบนท้องฟ้า ชั้นเมฆย้อมหมึก แลแสงมงคลสีทองเป็นระลอก ๆ
มีผู้ใดกำลังจะฝ่าเคราะห์สายฟ้าหรือ
สายตาของพวกเขากวาดมองไปรอบหนึ่ง ในที่สุดก็หยุดลงที่ศิษย์น้อยในอ้อมแขนของเซิงชิง กลิ่นอายของนางพวยพุ่งสูงขึ้นเป็นทอด ๆ
อวี้เหมียนหายใจลึกหลายครั้ง เก็บงำอารมณ์ให้เรียบร้อย แล้วตบไหล่เซิงชิงเบา ๆ “รอข้าสักครู่ได้หรือไม่”
เซิงชิงไม่ไหวติง ดวงตายิ่งจ้องตรงไปยังเมฆสายฟ้า ราวกับมีแรงผลักดันให้ฉีกกระชากมันเสียให้แหลก จนกระทั่งลำคอถูกจูบหนึ่งครั้ง “ว่านอนสอนง่ายเถิด ข้ารับรองว่าจะเร็ว…”
นางจึงค่อย ๆ คลายมือลง เพียงแต่ดวงตาจ้องอวี้เหมียนไม่กะพริบ ถอยห่างออกมาทีละน้อย ๆ