เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 329 ชั่วขณะคลุ้มคลั่งดุจมาร
เซิงชิงก้มพริ้มดวงตาลง ผ่านกระจกวารีอันเลือนรางราวสุญตา ราวกับพลันสิ้นเรี่ยวแรง ดวงตาจมลึกลงบนคู่หมั้นหญิงน้อยผู้เปี่ยมชีวิตชีวาในภาพบันทึก
นางเคยเห็นเหมียนเอ๋อร์ถูกต้นกำเนิดมารไล่ติดตาม…
นางไม่กล้าเดิมพัน ยิ่งเดิมพันไม่ไหว…
เหมียนเอ๋อร์…
งูไม่รู้จักหลั่งน้ำตา แต่รู้จักหลั่งโลหิต บาดแผลที่ข้อมือของนางยังไม่หยุดไหล ในนัยน์ตาแนวตั้งคู่นั้นที่จับจ้องภาพบันทึก ราวกับจะจ้องไปจนฟ้ารกร้างปฐพีชรา ในที่สุดก็ซึมออกมาซึ่งหยดโลหิตหยดหนึ่งที่กลิ้งร่วง
ราวกับไข่มุกเม็ดหนึ่ง กระแทกลงตรงต่อภาพบันทึก
ที่แท้…นี่คือ “น้ำตา” กระมัง…
“จุนเจ่อไหวฉือ คิดได้แล้วหรือยัง” ตรามารกลืนน้ำลาย เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกลิ่นอายน่าสะพรึงเช่นนี้ เทียบกับจอมมารที่ยังไม่ถือกำเนิดก็แทบไม่ต่างกัน