เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 327 สังหารทั่วกระดาน
“ข้างนอกไม่รู้ว่าเป็นเช่นไรแล้วหรือ” อวี้เหมียนคิ้วหัวตาขมวดแน่นน้อย ๆ เท้าย่ำฉีกเส้นหมึกทมิฬอ่อนระโหยเส้นหนึ่งที่หมายจะพันรัดเข้ามา แล้วใช้บัวแก้วบริสุทธิ์แผดเผาจนสิ้น เศษเถ้าร่วงหล่นเต็มพื้น
หมึกทมิฬที่แต่เดิมยังไหลบ่าเข้ามาไม่ขาดสาย ราวกับกลายเป็นของสิ้นเปลือง เมื่อกาลเวลาค่อย ๆ ล่วงเลย ก็ถูกชำระล้างจนเกลี้ยงเกลาทีละน้อย
ยามนี้พวกเขายืนอยู่บนพื้นที่มีลวดลายม้วนตำรา ราวกับเหยียบอยู่บนผิวกระดาษสีขาวนวล รอบกายล้วนเป็นสีขาวนวลทอดไกลไร้ขอบเขต และเส้นหมึกทมิฬที่หลุดพ้นจากการปิดล้อมเป็นครั้งคราวราวหนึ่งหรือสองเส้น
หนิงเยวี่ย “ของเหล่านี้ไม่ทวีเพิ่มอีกต่อไปแล้ว บางทีเหล่าผู้อาวุโสอาจค้นพบความผิดปกติเข้าแล้ว”
อวี้เหมียนถอนหายใจแผ่วเบา “หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นเถิด”