เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 งานเลี้ยงครอบครัว
งานเลี้ยงครอบครัวที่เรียบง่ายและไม่เรียบง่ายในคราวเดียว
แขกทั้งหลายดื่มกันอย่างเบิกบาน เสียงเจรจาและเสียงหัวเราะดังกังวานอบอุ่น
เห็นเพียงว่างจื้อเอื้อมมือไปหยิบขวดสุราบนโต๊ะ หากแต่เหมียวจวิ้นที่อยู่ข้าง ๆ ฉวยชิงไปเสียก่อน โดยที่เด็กหนุ่มน้อยผู้นั้นยังมิรู้เลยว่าตนกำลังรังแก “ศิษย์น้อง” จากสำนักใด
กลับส่ายศีรษะไปมาพลางกล่าวว่า “เด็กน้อย ดื่มสุรามิได้!”
สองเท้าของว่างจื้อแกว่งไปมาอยู่ใต้เก้าอี้สูง ฉุนจนเอามือเท้าสะเอว “ใครกันเด็กน้อย เปิ่นจุนคือบรรพจารย์สูงสุดของเจ้าเชียวนะ!”
เหมียวจวิ้นได้ยินแล้วยิ่งได้ใจ เจ้าตัวเล็กที่ยังเตี้ยกว่าตนเสียอีก กลับบอกว่าตนเป็นถึงบรรพจารย์สูงสุด เขาจึงประกาศ เสียงดัง ว่า “เช่นนั้นข้าก็คือบรรพจารย์สูงสุดของเจ้าซะเลย!”