กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 เครื่องหมายหยุดพัก
“อาตมาเห็นว่าสหายน้อยมีวิญญาณทั้งหกแจ่มใส ขันธ์ห้ามิแปดเปื้อน พบกันสองคราล้วนเกี่ยวเนื่องกับพุทธะ จึงมีวาสนา แต่หาใช่วาสนาพุทธะไม่” เขาเก็บสีหน้าอย่างรวดเร็ว เอ่ยเหตุผลออกมาอย่างไม่รีบร้อน
ผู้บวชย่อมไม่กล่าววาจาเท็จ หมิงคงย่อมไม่อาจผิดจากคำที่ตนพูด พลิกผันคำพูดตามอำเภอใจ เพียงแต่เปลี่ยนวิธีกล่าวเสียใหม่
ก่อนชื่นชมอวี้เหมียน แล้วจึงกลบวาสนาให้เป็นวาสนาแห่งการได้พบเจอ หาใช่วาสนาแห่งการชี้นำสู่ธรรมไม่
ปลายนิ้วของเซิงชิงที่วางอยู่บนบ่าอวี้เหมียนกดลงเบา ๆ สายตาจากที่เคยมีความหนาวเย็นจาง ๆ กลับกลายเป็นเมินเฉยไปเลย แล้วหันไปมองอวี้เหมียน “พวกเจ้ามาที่นี่ทำสิ่งใดกัน”