เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 หยูที่สิ้นสูญความฝัน
ฝูชิงยกถ้วยชาขึ้น มองเงาสะท้อนในถ้วยด้วยความทอดถอนใจเศร้าสร้อย ศิษย์พี่ลู่…
เหตุการณ์ในปีนั้น ผิดถูกอย่างไรนางไม่ปรารถนาจะสืบสาวอีก เพียงไม่คาดคิดว่าสุดท้ายแล้วสองคนนั้นกลับยังลงเอยด้วยผลกรรมอันชั่วร้าย นางอดถอนใจเศร้าใจขึ้นมาในบัดดล
อวี้เหมียนออกโรงปกป้องอย่างไม่ค่อยพอใจนัก “อาจารย์ลุง ข้าใช้ค่ายกลที่ท่านสอนข้าชนะเจ้าค่ะ”
นั่นก็เพียงทวนเดียวทะลวงใจ จะเทียบได้อย่างไรกับความทรมานอันยาวนานนี้
ฝูชิงเหลือบตามอง แววตาอ่อนโยนลง “เช่นนั้น อาจารย์ลุงคงต้องขอบใจเสี่ยวเหมียนเอ๋อร์เสียแล้ว”
“หึหึ…” อวี้เหมียนยกถ้วยขึ้นอย่างเก้อเขินเล็กน้อย จิบน้อย ๆ ด้วยริมฝีปากที่เม้มไว้ ประสานสายตากับอาจารย์ลุง โดยไม่รู้ตัวก็ซึมซับความอ่อนโยนนี้เข้าไป ในใจอดรู้สึกไม่พอใจยิ่งขึ้นไม่ได้