เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 บัวพ่นฟองร้าย
คำเยินยอที่ได้ยินมามากนักหนา ก็ยังเป็นถ้อยคำจากปากอวี้เหมียนที่ถูกใจที่สุด หางอสรพิษของเซิงชิงกวาดผ่านหลังมือที่เพิ่งถูกนางฟาดเป็นรอยแดงเมื่อครู่เบา ๆ ลบรอยนั้นให้หายไป
“วาจาเจ้าเล่ห์…”
นางหาที่ที่สบายสักแห่ง วางศีรษะลงแล้วก็เพลิดเพลินกับการนวดคลึงของอวี้เหมียนอย่างเงียบ ๆ
ชั่วขณะหนึ่งกาลเวลาช่างสงบงาม
อวี้เหมียนผู้รับบทนางนวดยอมจำนนต่อชะตากรรม ทำงานหนักอยู่ นางสงสัยเหลือเกินว่าตนช่างเป็นคนมีชะตาต้องตรากตรำ ตั้งแต่วันแรกที่พบหญิงอสรพิษผู้นี้ ก็เริ่มถูตัวให้นาง แบกนางกลับห้อง อุ่นเตียงให้นาง ถูกนางรังแก…
ยิ่งคิดยิ่งไม่ชอบกล อวี้เหมียนครุ่นคิดลึกลงไป คิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าอย่างรุนแรง
ไม่ชอบกลแล้ว นางช่างดูราวกับตกลงไปในห้วงอเวจีไร้ก้นบึ้งของอสรพิษดำใหญ่นี้เสียแล้วกระมัง!?