เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 ดั่งคำปลอบ
อวี้เหมียนถึงกับงุนงง นางนึกว่าอาจารย์ลุงใหญ่มาฉุดนางไปบำเพ็ญ ครั้นมาบัดนี้ดูท่าจะมิใช่เช่นนั้นเลย กลับเหมือนมีเรื่องใหญ่บางอย่าง
จะเป็นเรื่องใหญ่สิ่งใดกัน
นางลุกขึ้นยืนอำลาอาจารย์ลุงห้า แล้วมายังข้างกายกู่หรูฉือ ถูกมือเดียวของนางกดลงบนบ่า ในพริบตาก็เหาะไปยังภูผาพิทักษ์ดารา
วิถีดวงดาวที่สร้างขึ้นตามไหล่เขายังคงดำเนินไปในจังหวะอันเชื่องช้า อวี้เหมียนก้าวเท้าเซไปเล็กน้อย พอเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบชัดเจนแล้ว สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ถ้วยชาที่แตกกระจายข้างโต๊ะชาหน้าตำหนักเด็ดดารา และใบชาเขียวเหลืองที่ยังหลงเหลืออยู่ไม่กี่ใบบนพื้น
เมื่อครู่นี้ที่นี่เพิ่งจะเกิดการวิวาทสิ่งใดขึ้นมาหรือ
สายตาของกู่หรูฉือก็สังเกตเห็นพื้นดินที่นางไม่ได้เก็บกวาดเสียให้เรียบร้อยเพราะชั่วขณะจิตวุ่นวาย นางโบกมือชำระล้างจนสะอาดแล้วก็ตบหลังอวี้เหมียนเบา ๆ
เตรียมจะล้อมวงชาสนทนากับนาง
“มาเถิด ดื่มชาเป็นเพื่อนข้าสักถ้วย” กู่หรูฉือพยายามรักษาสีหน้าอันอ่อนโยนไว้ เกรงว่าจะทำอวี้เหมียนตกใจ
นางไปนั่งยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม จัดวางชุดเครื่องชงชาชุดใหม่ไว้พร้อม เดิมทีคิดจะหยิบชุนซานอี๋คงที่ออกใหม่ แต่ครุ่นคิดแล้วก็เห็นว่าไม่เหมาะสม