กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ตราผนึกพันธนาการปฐพี
แต่โชคดีที่เซิงชิงไม่เคยเป็นอสรพิษช่างอารมณ์ความรู้สึกอันใด สิ่งที่นางต้องการมาโดยตลอดไม่ใช่ถ้อยคำปลอบโยนอันไร้ประโยชน์เหล่านั้น สิ่งที่นางต้องการมีเพียงคนผู้นี้ในอ้อมกอดเท่านั้น
และคนผู้นี้ ย่อมเป็นของนาง
แต่ก่อนเป็นเพียงกาย ยามนี้ดวงใจก็เป็นของนางด้วย
“อืม อาจารย์ผู้นี้ยังมีเจ้า” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความโล่งใจเล็ก ๆ ยกมุมปากขึ้นอย่างแผ่วเบา เพียงแต่ริมฝีปากที่ยกขึ้นนั้นยังซ่อนความฝืนใจไว้เล็กน้อย
เรื่องราวในอดีตนั้น นางไม่ปรารถนาจะหวนคิด
อดีตคือฝันร้ายที่ไม่อาจหลุดพ้น ฝันร้ายนี้กักขังนางไว้กว่าพันปี จนกระทั่งเพียงภายใต้ความช่วยเหลือของโลหิตและความเจ็บปวดเท่านั้น นางจึงสามารถหลับพักได้อย่างสงบ