กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 เกมไล่ล่า
ในเสี้ยวขณะที่นางเริ่มลงมือ เซิงชิงก็คลายกราม เอื้อมมือคว้าเอาอุ้งมือที่กำลังจะหดกลับนั้นไว้ กดข้อนิ้วเบา ๆ สองครั้ง ปัดเป่าความเจ็บปวดให้จางหาย
“ไม่กลัวว่าอาจารย์ผู้นี้จะไม่คลายกรามจริง ๆ หรือ” เซิงชิงชำเลืองมองนางแวบหนึ่งพลางถาม
อวี้เหมียนหดมือกลับอย่างเก้อ ๆ “กลัวเจ้าค่ะ แต่ข้าเชื่อว่าเจ้าไม่ทำร้ายข้าจริง ๆ หรอก”
นางยิ้มอย่างได้ใจที่ได้รับการตามใจ ดวงตาสุกสกาว ภายในนั้นไม่มีทีท่าระแวงต่อเซิงชิงแม้แต่น้อย
เซิงชิงบีบแก้มนางเบา ๆ หรี่ตาพลางกล่าว “ต่อให้เป็นเช่นนั้นก็ไม่ควรพนันเช่นนี้ การเดาจากจิตใจผู้คนในโลกนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เสี่ยงที่สุดเสมอ”
“เข้าใจหรือไม่”
“เข้าใจเจ้าค่ะ!”