กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 เผชิญศัตรู
อวี้เหมียนทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผล ปราณปีศาจเอ่อล้นออกจากกาย แววตาที่หมองมัววูบในชั่วพริบตาที่ศัตรูระเบิดตนเองนั้น ราวกับเปลวเทียนที่ริบหรี่ถูกพายุพัดให้ลุกโชนเป็นเปลวเพลิง เปล่งประกายขึ้นในทันใด
“อาจารย์…”
นางเอ่ยเรียกอย่างไร้เสียงจากหว่างริมฝีปากและไรฟัน ยืนนิ่งอยู่กับที่ บาดแผลตามผิวที่ถูกซิวมู่ผู้บำเพ็ญอสูรไทรโลหิตฉีกเป็นริ้ว หยาดโลหิตร่วงติ๋ง ๆ ลงมา ทว่ากลับไม่รู้สึกเจ็บเลย
หมอกเบื้องหน้าถูกชายแขนเสื้อของนางในชุดแดงที่ค่อย ๆ ก้าวมาโบกให้สลายไป ทั่วทั้งหยกฟ้าสะอาดกระจ่าง ฟ้าดินกลับคืนสู่สีสันดั้งเดิม