กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เจินเหรินพั่งหู่ เจินเหรินว่านเป่า!
อวี้เหมียนมองเงาหลังของอีกฝ่ายจากไป จึงค่อยเก็บสายตากลับมา แล้วคลายกำมือทั้งสองข้างออกบิดเบา เจ้าศิษย์น้องหญิงหนิงนั้นดูแล้วอ่อนหวานเหลือใจ แต่แรงมือนี้กลับหนักอึ้งเสียจริง
กล้ามเนื้อท่อนแขนของนางรู้สึกราวกับถูกรถม้าสิบคันบดขยี้ ปวดเมื่อยจนเหลือทน
นางหยิบสมุนไพรโอสถออกมาจากแหวนยัดเข้าปาก บรรเทาความรู้สึกอ่อนแรงจนแทบสิ้นเรี่ยวแรงที่เกิดจากพลังวิญญาณสูญสิ้น จึงค่อยฟื้นตัวกลับมา
“ศิษย์น้องหญิงอวี้กับศิษย์น้องหญิงหนิงสนิทกันดีนัก” หลินเสี่ยวเหอเก็บสายตากลับตามนาง แล้วเอ่ยเช่นนั้น