กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 มาถึงหน้าประตู
เมื่อเซิงชิงออกมาจากดินแดนเผิงไหล เวลาสิบวันในดินแดนคลาดกาลก็ผ่านไปกว่าครึ่ง เยว่ฉงถูกเซิงชิงจับอาคมลากด้วยมือเดียวแล้วโยนกลับไปยังขุนเขาโหลวกวงโดยตรง
พอถูกโยนลงมาเท่านั้น ในดวงตาก็ปรากฏความฉงนขึ้นวูบหนึ่ง ต้นบุปผาท้อที่ใหญ่โตมโหฬารนั้นหายไปไหนเล่า
เถาเหนียงเอ๋ย
หรือว่า ในยามที่ตนออกไปตามหา ‘แก่นไม้’ ข้างนอก เถาเหนียงนางนั้น…
เยว่ฉงตกใจจนลนลาน ตัวสั่นเทา ใบหน้าซีดเผือด ก้าวเท้าเร็วจนเซซวนตรงไปยังยอดเขาที่เดิมทีเถาเหนียงอยู่
หรือว่าตนกลับมาช้าไป ไม่… อย่าเลย…
สิ่งที่รอต้อนรับเขาคือต้นไม้เล็กต้นหนึ่งที่กำลังแตกใบอ่อน ต้นไม้แผ่กลิ่นอายวิญญาณจาง ๆ แต่กลับไร้ซึ่งการตอบสนองแม้เพียงเสี้ยว