กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 185 คุณหนูซือซือ
อาจเพราะรู้สึกว่าตนเองช่างอ่อนไหวเกินไป อวี้เหมียนที่โผกอดเสร็จแล้วก็หน้าแดงถอยออกมาจากอ้อมอก “อาจารย์เจ้าคะ ข้าน้อยคิดมากไปเอง”
ข้อดีประการหนึ่งของอวี้เหมียน คือรู้ผิดแล้วแก้ไข
เซิงชิงขยี้ศีรษะนาง “เหตุใดจึงอ่อนแอเช่นนี้ แดงไปแล้ว…”
หน้าผากที่เพิ่งถูกนางเคาะเมื่อครู่ผุดแดงจาง ๆ ราวกับรอยประทับบุปผาท้อ มิได้น่าเกลียดอันใด เพียงแต่ดูราวกับเป็นเรื่องใหญ่
“ไม่เป็นไร อาจารย์ผู้นี้ย่อมเป็น…” นางราวกับกำลังหวนนึก แล้วก็ทวนคำที่อวี้เหมียนเคยชื่นชมซ้ำอีกครั้ง “งามทั้งกายใจดี มีเมตตาในดวงใจ เป็นมหาผู้ใจบุญชั้นเลิศ…”