เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 176 หนักดุจขุนเขาไท่ซาน เบาดุจขนห่าน
ทั้งสี่ผู้คิดว่าตนฉลาดหลักแหลมนักกลับลังเล พวกเขาคิดว่าศิษย์พี่ปฏิบัติต่อพวกเขาดีถึงเพียงนั้น หากบอกสำนักนิกายไป เกรงว่าราชันเพลิงวิญญาณอาจไม่ตกแก่ศิษย์พี่ แต่เฝ้าปากหุบเขาไว้ก่อน
รอให้ศิษย์พี่พิชิตราชันเพลิงวิญญาณได้ก่อนแล้วค่อยบอกสำนักนิกาย ถึงเวลานั้นก็ผูกพันกันแล้ว สำนักนิกายก็ไม่อาจช่วงชิงไปได้โดยพลการ
“ไฉน…ไฉนจะเป็นไปได้ ศิษย์พี่คือผู้หนึ่งแห่งแกนทองอันดับหนึ่งเชียวนะ!”
“แต่กลิ่นอายนี้มิใช่เพียงแกนทอง กระไรดี!?”
“รีบบอกสำนักนิกาย!……เร็วเข้า!”
ริมหุบเขา ผู้บำเพ็ญกลุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุดได้รุดมาถึงแล้ว มิได้ชายตามองทั้งสี่แม้แวบเดียวก็หมายจะพุ่งเข้าไป พวกเขาอยากเข้าไปขวางกั้นแต่จนใจที่พลังอำนาจอ่อนด้อยเกินไป
ผู้บำเพ็ญที่บินมานั้นยิ่งมากขึ้นทุกที