กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 170 แคว้นเพลิง
อวี้เหมียนยื่นมือออกไปรองรับหยาดน้ำฝน แล้วกำฝ่ามือไว้เบา ๆ นี่นับเป็นครั้งแรกที่นางได้พบฝนในโลกใบนี้ ชะรอยเพราะนางมิค่อยได้ลงจากเขา อีกทั้งในแดนงามวิจิตรเปี่ยมจิตวิญญาณเช่นสำนักเซียนมายาแห่งนี้ จึงยากนักที่จะมีฝนตกหนัก
สตรีงามผู้เลอโฉมผู้หนึ่งซึ่งอยู่เคียงกาย แต่งกายชุดม่วงพร้อมริบบิ้นไหมสีน้ำเงิน สอดปู้เหยาคู่บนเส้นผม สวมฉลองพระบาทเส้นไหมทอง ประดับหยกวิญญาณชาดหว่างคิ้ว นางก็เคลื่อนตามกิริยาของอวี้เหมียน ชูข้อมือขึ้นเบา ๆ รองรับหยาดหนึ่งแห่งวารีสวรรค์
ปลายนิ้วปรากฏประกายผลึกหยดหนึ่ง กลมกล่อมดั่งไข่มุกเม็ดน้อย สะท้อนภาพทิวทัศน์ทั้งปวงโดยรอบลานเรือนน้อยแห่งนี้
ทว่าประกายผลึกนั้นพลันถูกดีดออกไปด้วยปลายนิ้ว