เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 161 หยั่งรู้ลักษณ์พยากรณ์
“เหมียนเอ๋อร์หัวเราะสิ่งใดกัน” ดวงตาอันเย็นเยียบของเซิงชิงก็เลื่อนมาอีกครา ปลายริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ไม่ลองเอ่ยออกมา ให้อาจารย์ผู้นี้ได้รื่นเริงเสียหน่อยหรือ”
อวี้เหมียนรีบเก็บริมฝีปากกลับอย่างรวดเร็ว หน้าขึ้นแดงส่ายศีรษะ “ไม่มี ไม่มีเจ้าค่ะ ก็แค่น้ำชานี้…”
“น้ำชานี้ช่างอร่อยยิ่งนัก ข้าซาบซึ้งใจเหลือเกิน”
เซิงชิงยื่นหัตถ์ออก ปลายนิ้วกลมกลึงจิ้มแก้มนางอย่างดุดัน แล้วจึงบีบเค้นเสียหนึ่งที
ช่างกล้าหาญไร้ขอบเขตถึงเพียงนี้ กล้าหัวเราะเยาะอาจารย์ผู้นี้หรือ
จากนั้นจึงหันไปมองกู่หรูฉือ วางท่าทีราวกับจะพลิกโต๊ะขึ้นมา สายตาชำเลืองมองพลางเอ่ย “น้ำชานี้อร่อยถึงเพียงนี้ คิดว่าอาจารย์ลุงใหญ่ของเจ้าคงไม่ยอมตัดใจให้เจ้าเป็นแน่ คงจะตระเตรียมไว้ให้เหมียนเอ๋อร์เสียหนึ่งถึงสองสือ ดื่มได้สักหนึ่งพันแปดร้อยปีกระมัง”