กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 155 หยดติ๋ง
หยดติ๋ง
ท่ามกลางน้ำในสระอันใสดุจแก้ว ผลิบานเป็นดอกไม้สีชาดดอกเล็ก ๆ ดอกหนึ่ง ก่อนจะตามมาอีกดอกหนึ่ง จากนั้นก็ร่วงหล่นดุจม่านไข่มุกไหลระลอก
อวี้เหมียนมองเลือดในน้ำด้วยอาการเหม่อลอย ก่อนยกหัตถ์ขึ้นปิดโพรงจมูก ปราณโลหิตพลุ่งขึ้นมา จนทำให้ศีรษะของนางไม่ต่างอันใดจากโลหิตสีแดงสดนี้สักเท่าไร
ความคิดที่เดิมทีจะหยอกล้อของเซิงชิงจางลงบ้าง นางปัดหัตถ์ของอวี้เหมียนออกเบา ๆ แล้วเชยคางขึ้นแผ่วเบา สืบสำรวจสภาพร่างกายของนางไปตามเนื้อหนัง ระหว่างนั้นก็ห้ามเลือดให้ จากนั้นจึงหยอกเย้าว่า “พลังหยางล้นเกินจนเอ่อล้นออกมา เหมียนเอ๋อร์นึกถึงสิ่งใดเข้าหรือ”
อวี้เหมียนดึงคางกลับ ส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่มี ไม่มี นางไม่ได้คิดสิ่งใดทั้งสิ้น