ตอนที่ 131 จั๊กจี้

ตอนที่ 131 จั๊กจี้

ดวงดาวยามราตรีประปรายประดับผืนภูผาธารา

คืนนี้ อวี้เหมียนนอนหลับสบายยิ่งนัก บางทีอาจเพราะเหนื่อยจนหมดเรี่ยวแรง มิฝันใด ๆ จนรุ่งเช้า

ในความมืดสลัว นางกอดกลับหญิงอสรพิษผู้เย็นยะเยือกข้างกายเสมือนกอดหมอนหนุน ความกล้าหาญเติบโตกำเริบเสิบสานอย่างไร้ยำเกรง

เมื่อลืมตาอีกครา แสงฟ้านอกหน้าต่างยังมืดคล้ำ นางแยกเวลาไม่ออกนัก ในดินแดนเวลาคลาดเคลื่อนแห่งนี้ โดยปกติแล้วนางจะไม่หลับ แม้จะพักผ่อนก็ล้วนนั่งสมาธิฟื้นพลังจิต

คราเดียวต้องปรับจังหวะการพักผ่อนอีกครั้ง ช่างไม่เป็นระเบียบเอาเสียเลย

ชะงักไปสองลมหายใจ เมื่อฟื้นคืนสติก็เห็นว่าหัตถ์ของตนวางอยู่บนเอวของเซิงชิงที่กำลังนอนตะแคง ราวเส้นเอวเว้าลึกดั่งหุบเขาคดโค้ง