ตอนที่ 126 ใคร่คิดถึงเซิงชิง

ตอนที่ 126 ใคร่คิดถึงเซิงชิง

เมื่อมอบไพ่ใบไม้ให้แก่ผู้อาวุโสผู้รับผิดชอบงานแล้ว อวี้เหมียนก้าวเท้าเข้าไปในรอยแยกมิติกาลเวลาที่คลาดเคลื่อน

ดินแดนคลาดกาลเป็นสถานที่ที่ควบคุมได้ยากยิ่ง ต้องแลกด้วยราคาอันสูงลิ่ว จึงจะทำให้มันบรรลุผลในการชะลอกาลเวลาตามที่กำหนดเป้าหมายไว้ได้

อีกทั้งผู้ที่เข้าไปยิ่งมีตบะสูงเท่าใด ราคาที่ต้องแลกก็ยิ่งมากเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้อย่างสูงสุดเพียงระดับแกนทองก็คือขีดจำกัดแล้ว หากตบะสูงกว่านั้นย่อมกดอัดมิติให้พังทลายได้ง่าย

เมื่อเข้ามาภายในมิติ อวี้เหมียนรู้สึกราวกับตนเองเป็นแผ่นตะกั่วก้อนหนึ่ง ถูกดูดวูบเดียวขึ้นไปบนผืนปฐพีสีแดงที่ลอยอยู่