กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 120 สามคนรวมทีม
เมื่อเฟิ่งหลิงเอ่ยจบ ก็ทอดสายตามองไปเบื้องหน้ากระจกวารีที่เซิงชิงจำแลงขึ้น แววตาเผยความเข้าใจฉายผ่าน ก่อนน้ำเสียงจะพลันอ่อนโยนลงเอ่ยว่า “เจ้าสั่งสอนเสี่ยวเหมียนเอ๋อร์ได้ดียิ่งนัก วันหน้าหลานจะต้องเติบใหญ่ทัดเทียมเจ้าเป็นแน่”
“วันนั้นต้องไม่เนิ่นนานนัก”
สิ่งที่เฟิ่งหลิงกล่าวนั้นจริงใจจากส่วนลึก ด้วยพรสวรรค์ที่อวี้เหมียนเผยออกมาในยามนี้ ให้เวลานางหนึ่งพันปี ภายภาคหน้าจักต้องเป็นเสาหลักแห่งสำนักเซียนมายาเป็นแน่
ทว่าน้ำคำครานี้มากกว่าจะเพื่อปลอบประโลมเซิงชิงให้สงบใจ
หรือบางทีเพียงผู้ที่เคยผ่านมาก่อนเท่านั้น จึงจักเข้าใจความอึดอัดที่จมอยู่ภายในโดยไม่รู้ตัว เฟิ่งหลิงเคยผ่านมาก่อน นางจึงมองออกอย่างแจ่มแจ้ง