ตอนที่ 116 ความฝันในอดีต

ตอนที่ 116 ความฝันในอดีต

เซิงชิงอุ้มอวี้เหมียนที่นอนหมดสติในท่าขวางอย่างเบามือ ราวกับกำลังโอบกอดหมอนนุ่มสักใบ นางหันไปพยักหน้าให้เฟิ่งหลิง ก่อนจะหมุนกายจากไป

เฟิ่งหลิงผู้มึนเมาเพียงเล็กน้อยวางถ้วยสุราลงจากริมฝีปาก ค่อย ๆ หมุนเล่นระหว่างปลายนิ้ว กวาดตามองไปยังทิศทางที่ทั้งสองจากไปอย่างเรียบเฉย

จากนั้นก็ทอดต่ำลง แผ่กายกลายเป็นหงส์ขนนกครามตัวหนึ่ง พลิกกายว่องไวบินขึ้นไปเกาะบนกิ่งต้นอู๋ถง ซึ่งมีรอยกรงเล็บที่เกิดขึ้นจากการเกาะกุมมาหลายปีหลงเหลืออยู่

นางมองไปยังอากาศข้างกาย เอ่ยพึมพำแผ่วเบาว่า “ศิษย์น้องหญิงอวิ๋นเชวี่ย หากปีนั้นข้าไม่หลบหนี ผลลัพธ์มันจะต่างออกไปหรือไม่”

หลังจากเอ่ยถามไปประโยคหนึ่ง นางก็ก้มศีรษะลงหลับตาลง