กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 106 วันเก้าเดือนเก้าเทศกาลฉงหยาง
ดวงตาสีเลือดฉานทะลุผ่านม่านรัตติกาล ทอดลงบนใบหน้าศิษย์ที่แดงระเรื่อดั่งลูกท้อ เซิงชิงก้าวย่างย่ำกลางเวหาเข้ามาหานางทีละก้าว ทุกย่างก้าวที่ก้าวออกไป ก็ปรากฏกาย ณ ที่กว่าสิบเมตรในทันใด
ด้วยวิชาย่นปฐพี ในชั่วพริบตาเดียวก็มาถึงเบื้องหน้าอวี้เหมียน
นางยกหัตถ์ยื่นลูกแก้วดวงจิตที่ลุกโชนอยู่ในมือ ค่อย ๆ ส่งไปเบื้องหน้าอวี้เหมียน ริมฝีปากเอ่ยถ้อยคำเย็นชาบางเบา “เอาไปเล่นเสียสิ…”
อวี้เหมียนมองลูกแก้วเบื้องหน้าที่แผ่ปราณมารอันแปลกประหลาดและส่งเสียงหวีดแหลมบิดเบี้ยวราวกับการโจมตีทางจิตวิญญาณ เท้าขวาถอยหลังครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ทว่ากลับหยุดชะงักในเสี้ยวขณะที่เห็นดวงตาชุ่มโลหิตของเซิงชิง
ในดวงตาของนางยามนี้คือเจตจำนงต่อสู้ที่กดกลั้นความตื่นเต้นไว้