กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 101 เถาวัลย์ดูดโลหิต
ทันทีที่ย่างเท้าเข้าสู่หุบเขา ลมปราณหยินพัดหวนเป็นระลอก กระตุ้นสัมผัสที่หกให้เกิดความไม่สบายใจ บัดนี้มีผู้มาถึงหน้าประตูหมายอาสาเป็นทหารหน้า อวี้เหมียนย่อมเห็นด้วยยิ่งนัก
เห็นท่าทีของสามคนแห่งสำนักเซียนมายาเช่นนั้น หม่า หมิงเฟยก็อดสะอึกในลำคอมิได้ สายตานั้นกวาดมองหลินเสี่ยวเหอและอินหลีหนึ่งครั้ง สุดท้ายก็หยุดลงที่ตัวอวี้เหมียน
เป็นเพราะพาศิษย์น้องหญิงเล็กมาด้วย กระมัง จึงย่ำเท้าอย่างเก้ ๆ กัง ๆ?
มองอวี้เหมียนผู้นี้ที่เรือนกายอ่อนระทวยดั่งกิ่งหลิว ใบหน้างดงามดั่งดอกท้อ เขาก็ยกมุมปากน้อย ๆ “ดี เช่นนั้นในเมื่อศิษย์นิกายอันดับหนึ่งไม่กล้า หมิงเฟยก็จะขอออกรบนำหน้าสักยก”
เขาก้าวเท้ายาวออกไป พัดพาลมขึ้นมาเบื้องหลัง ฉยงจือและฉีหลินก็ตามไปอย่างเงียบ ๆ