กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 88 เตรียมตัวออกจากประตูภูเขา
ในหัวของอวี้เหมียนว่างเปล่า นางรู้สึกเพียงว่ามือที่วางลงไปนั้นแนบกับความเย็นเยียบ ทว่าฝ่ามือกลับร้อนผ่าวไม่หยุด หอบเอาความร้อนนั้นแผ่ลามไปพร้อมกับลมหายใจแผ่วเบาที่พัดมากระทบข้างหู
นางไม่ได้อยากจะแตะต้องเซิงชิงสักหน่อย!
นางตั้งใจจะปัดเจ้าผีเสื้อวิญญาณต่างหาก
น่าชังจริง ๆ!
นางอายจนใบหน้าแดงก่ำเป็นเมฆชาด ร้อนผ่าว ราวกับเจ้าตัวน้อยให้ความอบอุ่นที่สามารถเพิ่มอุณหภูมิได้เอง
เซิงชิงแสร้งยิ้มบาง ๆ อยู่ภายใน ยิ่งพึงพอใจกับหมอนกอดน้อยที่คอยเป็นเพื่อนนอนนี้ สติก็จมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราเสียอีก