กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 86 กายาศักดิ์สิทธิ์สวะเอ๊ย!
ดวงตาของอวี้เหมียนจ้องนิ่ง ดวงตารูปผลซิ่งกลมมนคู่นั้นที่อบอวลด้วยสายฝนบุปผาแห่งเจียงหนานพลันชะงักอยู่กับที่ จับจ้องริมฝีปากชาดเย้ายวนของเซิงชิงและลักยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์บนแก้มขวา ที่นางเพิ่งจะค้นพบในวันนี้
นางไม่รู้ว่าจุมพิตสองครานั้นหมายความเช่นใด จิตใจของเซิงชิงก็เฉกเช่นอดีตของนางผู้นี้ ลึกลับคาดเดาไม่ถึง
คราแรกยามเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง อวี้เหมียนอาจเข้าใจได้ว่าสติของนางหลุดลอย แต่ครานี้กลับแจ่มชัดยิ่งนัก เหตุใดเล่า...
เป็นเพราะเผ่าพันธุ์อสรพิษต่างจากมนุษย์ มิได้ใส่ใจต่อการกระทำอันใกล้ชิดหรือ
“เพราะเหตุใด”
อวี้เหมียนอยากรู้เหตุผลแท้จริง เซิงชิงมองนางเป็นเพียงของเล่นที่หยอกเล่นได้ตามใจ หรือเป็นศิษย์ที่ตั้งใจอบรมสั่งสอน หรือสิ่งอื่นใดกันแน่